درس ۱۲: آرامش باران
پیام‌های آسمان ۷حجاب و پوششآرامش

درس ۱۲: آرامش باران

«خدایی که ما را آفریده، بهتر از هر کسی خیر و صلاح ما را می‌داند و چون دوستمان دارد، بهترین‌ها را برایمان می‌خواهد.»

شروع درس • کتاب پیام‌های آسمان هفتم — صفحات ۱۳۹ تا ۱۴۷

راوی کتاب، نگار، از دوست صمیمی‌اش باران می‌پرسد: چرا با پوششی که خدا خواسته آروم‌تری؟ جواب باران یک پاکت غافلگیرکننده است که آیهٔ احزاب ۵۹ داخلش پنهان شده! تو این درس با قصهٔ باران، آیه‌های احزاب و نور، جدول محرم و نامحرم و نامهٔ شهیدان آشنا می‌شویم و می‌فهمیم پوشش درست، همون پوششیه که خود آفرینندهٔ ما برامون تعیین کرده.

قصهٔ کتاب • ص ۱۳۹-۱۴۱

گفت‌وگو با باران

جوابی که از قرآن آمد

راوی قصه، نگار، می‌گوید: «من یک دوست صمیمی به نام باران دارم؛ او خوش‌سلیقه و خوش‌فکر است. از استدلال‌هایی که گاهی به زبان می‌آورد، خوشم می‌آید. ما قول داده‌ایم هرچه را بلد باشیم به هم یاد بدهیم؛ ده روز پیش من به او روش کار با نرم‌افزارهای رایانه را یاد دادم و حالا نوبت باران بود که چیزی به من یاد بدهد.» هفتهٔ گذشته در حیاط مدرسه، نگار از او پرسید: «ما در این سال‌های دوستی، با هم به جاهای زیادی رفته‌ایم؛ از خرید گرفته تا بوستان و کتابخانه و با آدم‌های مختلفی برخورد کرده‌ایم. و تو در همهٔ موارد، وقتی با پسرها و آقایان روبه‌رو می‌شوی، در رفتارت خیلی دقت می‌کنی؛ یعنی با ملاحظه با آنها صحبت می‌کنی و مراقب پوششت هم هستی. دلیلش چیست؟ راستش گاهی دلم می‌خواهد مثل تو رفتار کنم.»

وقتی نگار داشت حرف می‌زد، یک لبخند زیبا روی صورت باران نشسته بود و ساکت به حرف‌هایش گوش می‌داد. بعدش هم گفت: «من فردا به سؤالت جواب می‌دهم. می‌توانی تا فردا صبر کنی؟» معلوم بود که نمی‌تواند؛ ولی چشمکی زد و گفت: «می‌خواهی جواب را تقلب آماده کنی؟» بعد دوتایی خندیدند و برگشتند سر کلاس. فردای آن روز، سر جای نگار نشسته بود که باران خانمِ بهاری با یک پاکت گلِ گلیِ خوش‌رنگ از راه رسید و آن را گذاشت مقابل او. وقتی باران مهربان می‌شود، باران بهاری است؛ وقتی ناراحت است، باران پاییزی؛ و وقتی هم عصبانی می‌شود، باران زمستانی!

نگار هنوز جوابِ پاکتی تا حالا ندیده بود؛ خنده‌اش گرفت و احساس کنجکاوی به مغزش حمله کرد. پرسید: «جواب را گذاشته‌ای داخل پاکت؟» باران نشست روی نیمکت و گفت: «بله؛ جوابت یک نوشته است از طرف کسی که خیلی دوستش داری و او هم تو را خیلی دوست دارد.» و وقتی نگار پرسید «کی من را خیلی دوست دارد؟» باران زیرکانه از گوشهٔ چشم نگاهش کرد و گفت: «چرا من بگویم؟ خب خودت پاکت را باز کن و ببین. فقط همین‌قدر بگویم که تو را هم خیلی خوب می‌شناسد.»

📖 متن کتاب:

﴿یا اَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِاَزْوَاجِکَ وَ بَنَاتِکَ وَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِینَ یُدْنِینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلَابِیبِهِنَّ ذٰلِکَ اَدْنٰی اَنْ یُعْرَفْنَ فَلَا یُؤْذَیْنَ وَ کَانَ اللّٰهُ غَفُورًا رَحِیمًا﴾ — ای پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو جلباب‌ها (روسری‌های بلند) خود را بر خویش فروافکنند؛ این کار برای آنکه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند بهتر است و خداوند همواره آمرزنده و رحیم است. (سخن خدای مهربان در سورهٔ احزاب، آیهٔ ۵۹ — ص ۱۴۰ کتاب)

نگار گیج شده بود اما تمرکز کرد و چندین بار، شمرده، ترجمهٔ آیه را خواند. باران گفت: «دیدی خدا چقدر واضح جواب سؤالت را داده است؟ آن‌وقت تو می‌پرسی؟!» و ادامه داد: «من همیشه با خودم می‌گویم: بالاخره خدایی که ما را آفریده، بهتر از هر کسی خیر و صلاح ما را می‌داند و چون دوستمان دارد، بهترین‌ها را برایمان می‌خواهد. برای همین سعی می‌کنم طوری باشم که او می‌خواهد.» این جملهٔ ساده، کل قصهٔ این درس است: پرسش دربارهٔ پوشش، جوابش را مستقیم از آیه می‌گیرد.

راوی با لبخند گفت: «جوابت را دوست داشتم؛ کامل و دلنشین. بله، قبول دارم که خدا خودش ما را آفریده، پس خودش بهتر می‌داند چه رفتاری برایمان آرامش می‌آورد و چه رفتاری ما را به دردسر می‌اندازد.» یعنی هر چیزی که آفرینندهٔ بدن و روحمان تعیین کند، مثل دفترچهٔ راهنمای سازنده است؛ نه محدودیت، بلکه مراقبت.

آیه‌های کتاب • ص ۱۴۱-۱۴۲

پوشش؛ دستور آفریننده

حجاب برای پسر و دختر

باران گفت: «البته تجربهٔ من هم به من می‌گوید با داشتن پوششی که خدا از من خواسته، آرامش بیشتری دارم و کمتر با آزارها و حرف‌های غیرمحترمانه روبه‌رو می‌شوم.» نگار هم گفت: «کمتر اذیت شدن! چه جالب گفتی. اتفاقاً یکی از فوایدی که در این آیه برای حجاب بیان شده، همین است.» پس دو فایدهٔ آیهٔ احزاب را در قصه دیدیم: شناخته شدن و آزار ندیدن؛ همان چیزی که باران در زندگی خودش تجربه کرده بود.

دلم می‌خواست بیشتر در این باره حرف بزنیم، اما وقت کم بود. نگار ادامه داد: «مراقبت از نوع پوشش و رفتار، کار سختی است. برای تو سخت نیست؟» باران مکثی کرد و گفت: «معلوم است که سختی‌هایی دارد. ولی خب خیلی کارها هستند که سخت‌اند، اما چون برایمان خوب است و به نفعمان است انجامشان می‌دهیم. قبول داری؟» نگار هم گفت: «فکر کنم اگر این سختی را به جان بخریم، سختی‌های بیشتری برایمان به وجود می‌آید؛ چون شاید کسانی پیدا شوند که نخواهند به حرف خدا گوش کنند، و با نگاه یا حرف‌هایشان ما را آزار دهند.» یعنی پوشش درست مثل سپریه که احترام آدمو نگه می‌داره و توجه بقیه رو می‌بره سمت شخصیت و کارهای ما، نه سمت ظاهر.

فعّ‌الیت کلاسی (ص ۱۴۱ کتاب)
  1. ۱با هم گفت‌وگو کنید و چند نمونه از کارهایی را که سخت می‌دانیم اما به دلیل منافعش آن را انجام می‌دهیم، بیان کنید.

💡 چند نمونه برای شروع گفت‌وگو: ورزش و تمرین منظم، مطالعهٔ درس‌ها قبل از امتحان، شستن دندان‌ها، صبح زود بیدار شدن. همه سخت‌اند، ولی نتیجه‌شان برای ما خوب است.

نگار فوراً پرسید: «پسرها و آقایان چی؟ یعنی فقط باید ما خانم‌ها حواسمان به پوششمان باشد؟ نمی‌شود که.» باران با خنده گفت: «واقعاً هم نمی‌شود. پدرم می‌گوید مراقبت از پوشش و رفتار برای همه است، نه فقط دخترها و خانم‌ها. پسرها و آقایان هم باید در پوشش و رفتار خود، حدودی را رعایت کنند.» قرآن هم به مردان مؤمن دستور می‌دهد نگاه را فرو گیرند و عفاف داشته باشند؛ پس هر دو گروه دستور احترام و عفاف دارن.

با شنیدن این حرف‌ها فکری به ذهن نگار رسید: «حالا که مردان هم باید در رفتارهای خودشان قوانینی را رعایت کنند، پس به همکاری آنها هم نیاز داریم. همان‌طور که به ما دخترها در خانه و مدرسه آموزش می‌دهند که حجابمان را رعایت کنیم، باید به پسرها هم آموزش دهند تا مراقب پوشش و رفتارشان باشند و کاری نکنند که خانم‌ها آرامششان را از دست بدهند. این‌طوری، هیچ‌وقت کسی باعث آزار رساندن به دیگری نمی‌شود.» باران بهاری از حرفش خوشش آمد و پیشنهاد داد از این پاکت‌ها دوتای دیگر هم درست کنند؛ یکی برای برادرش و یکی هم برای برادر نگار، با این آیه داخلشان:

📖 متن کتاب:

﴿قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ اَزْکَیٰ لَهُمْ اِنَّ اللّٰهَ خَبِیرٌ بِمَا یَصْنَعُونَ﴾ — به مردان با ایمان بگو چشم‌های خود را [از نگاه به نامحرمان] فروگیرند و عفاف خود را حفظ کنند؛ این برای آنان پاکیزه‌تر است. خداوند از آنچه انجام می‌دهند، آگاه است. (سخن خدای مهربان در سورهٔ نور، آیهٔ ۳۰ — ص ۱۴۲ کتاب)
نکته — دو خطابِ هم‌سنگ
قرآن در سورهٔ نور (آیهٔ ۳۰) اول به مردان مؤمن می‌گوید نگاه و عفاف را حفظ کنند و در آیهٔ بعد (۳۱) به زنان مؤمن دستور پوشش می‌دهد. یعنی هیچ‌کس در این قانون تنها نیست؛ دختر و پسر هر دو مسئول‌اند و هر دو منتظر احترامِ طرف مقابل‌اند.
با پوشش درستبی‌توجهی به پوشش
احترام و اعتماد دیگرانآزارها و حرف‌های غیرمحترمانه
تمرکز روی شخصیت و کارتوجه به ظاهر به‌جای شخصیت
آرامش قلبنگرانی از قضاوت‌ها
رضایت خداونددوری از دستور آفریننده

دو مسیر، دو نتیجه

ادامهٔ این درس مخصوص اعضای آسان‌درس است

40٪ ابتدای هر درس رایگان است؛ اما عضویت در آسان‌درس هم رایگان است! وارد حسابت شو یا ثبت‌نام کن تا همهٔ درس‌ها، آزمونک‌ها و جمع‌بندی‌ها برایت باز شود.

عضویت رایگان است و فقط با شمارهٔ موبایل انجام می‌شود — کمتر از یک دقیقه!

درسنامه را خواندی؟ حالا خودت را محک بزن!

آزمون ۲۵ سؤالی این درس — با توضیح هر جواب، نمرهٔ از ۲۰ و ذخیرهٔ نمرهٔ تو. برای آزمون دادن باید با حساب خودت وارد شوی؛ عضویت رایگان است.

بزن بریم آزمون!

لینک‌های مرتبط

درس ۱۲ از ۱۵