عمر تو یک سفر است؛ روزهای جوانی ایستگاه شکفتن است و مهارتها بارِ راه تو برای ادامهٔ این سفر.
شروع درس • صفحات ۳۶ تا ۴۱ کتاب
در این درس با پندی کهن آشنا میشوی: دریغ از آن انسانی که توان داشت و کار نکرد. بعد میبینیم زندگی چرا به سفر تشبیه شده و برای ادامهٔ این سفر به کدام مهارتها نیاز داری. در پایان هم در کارگاه متنخوانی و قلمرو زبان، اجزای جمله و نقشهای اسم را مرور میکنیم.
صفحات ۳۶ و ۳۷ کتاب
پند بزرگترها و تصویر آیندهٔ هر نوجوان


درس با سخنی از یک حکیم آغاز میشود که در میان سخنان و پندهای بزرگان بسیار شنیده میشود. او با حسرت میگوید روزگاری بود که توان و امکان داشت اما از آن کار درستی نساخت. امروز که میخواهد جبران کند، یارای جوانیِ دیروز را ندارد. یعنی فرصت جوانی یکبار میآید و اگر غنیمت شمرده نشود، بازگشتی ندارد.
📖 متن کتاب:
این جمله یعنی چه؟ یعنی کسی که در روزهای جوانی از دستها و اندیشه و انرژی خود کار خوبی نساخته است، سالها بعد فقط میتواند حسرت بخورد. بزرگترها همین تجربه را به ما یادآوری میکنند تا فرصتها را از دست ندهیم. پس پند آنان، چراغ راهِ امروز توست، نه نالهٔ بیفایدهٔ دیروز.
کتاب تصویری از زندگی روزمره میکشد: بعضی نوجوانان وقت خود را با شمردن ثانیههای ساعت و بهانهتراشی میگذرانند. هر ثانیهای که میگذرد، بخشی از فرصتهایی که در اختیار توست را با خود میبرد. برای همین کتاب آرزو میکند سالهای بعد، نه تو و نه کس دیگری، مجبور نشود جملهٔ «ای کاش…» را بر زبان بیاورد.
توصیهٔ کتاب این است که به سخنان بزرگترها گوش بسپاری و از آگاهی و تجربهٔ آنان بهره بگیری. آنان از نزدیک دیدهاند فرصتها چگونه میروند و پشیمانی چه رنگی دارد. اگر امروز خودت را با همین پندها بسازی، سالهای بعد به خودت و به دیگران حسرت نخواهی گفت.
فکر کن و گفتوگو کن
پرسش و پیشنهاد درسنامه: با کدام بزرگتر از خانواده حرف میزنی تا پندی دربارهٔ روزهای جوانیاش بشنوی؟ بعد از گفتوگو، همان پند را با کلمات خودت برای همکلاسیات بازگو کن. دقت کن که معنی پند را همانطور که هست منتقل کنی، اما با زبان خودت بگویی.
حالا نوبت آینده است. اگر از تو بپرسند از آیندهٔ خود چه تصوری داری، بیگمان به زندگی شیرین و موفق فکر میکنی. به شغلی خوب میاندیشی که آیندهای عالی برایت بسازد و به احترام و اعتباری که با تلاش خود به دست آوردهای.
جالب اینجاست که هیچ نوجوانی در خیال خود نمیگنجد که در آینده به انسانی بیعاطفه و بداخلاق تبدیل شود. تصور همهٔ نوجوانان از آینده، یک زندگی آرمانی، منطقی و سرشار از عشق و عاطفه و انسانیت است. اما برای رسیدن به آن تصویر، آرزو بهتنهایی کافی نیست؛ زندگیکردن به یادگیری اصول و شیوههایش نیاز دارد.
کتاب میگوید زندگی یک فرصت است و مدت این سفر برای عدهای کم و برای عدهای دیگر طولانی و پرفرازونشیب است. پس باید مانند یک مسافرِ آگاه، خود را برای ادامهٔ راه آماده کنی. مسافر واقعی هم همین کار را میکند: برای کوهستان، ابزار کوهنوردی همراه میبرد و برای شرکت در مراسمی مانند دعای کمیل، خود را با آداب و لباس مناسب بار میآورد تا حسوحال آن مراسم را داشته باشد.
روی کارتها بزن تا برگردند!
40٪ ابتدای هر درس رایگان است؛ اما عضویت در آساندرس هم رایگان است! وارد حسابت شو یا ثبتنام کن تا همهٔ درسها، آزمونکها و جمعبندیها برایت باز شود.
عضویت رایگان است و فقط با شمارهٔ موبایل انجام میشود — کمتر از یک دقیقه!
درسنامه را خواندی؟ حالا خودت را محک بزن!
آزمون ۲۵ سؤالی این درس — با توضیح هر جواب، نمرهٔ از ۲۰ و ذخیرهٔ نمرهٔ تو. برای آزمون دادن باید با حساب خودت وارد شوی؛ عضویت رایگان است.
بزن بریم آزمون!لینکهای مرتبط
درس ۴ از ۱۲