جزوهٔ درس ۳: شغل تو در آینده

جزوهٔ درس — صفحات ۳۵ تا ۴۶ کتاب

جزوهٔ درس ۳: شغل تو در آینده

درس سوم از دل یک کلاس شروع می‌شود؛ معلم وارد می‌شود و اعلام می‌کند درسِ امروز دربارهٔ شغلِ آینده است. او از دانش‌آموزان می‌پرسد أَیُّ مِهْنَةٍ تُحِبُّ؟ یعنی کدام شغل را دوست داری و هر کس با یک جملهٔ عربی جواب می‌دهد. صادِق آرزوی مهندس کشاورزی شدن دارد، راشِد با سخن پیامبر فروش کتاب را دوست دارد، قاسِم می‌خواهد مخترع شود و امین به فکر خدمت به مردم است. در پایان کلاس به سخن گران‌بهای پیامبر می‌رسیم: خَیْرُ النّاسِ أَنْفَعُهُمْ لِلنّاسِ؛ بهترین مردم، سودمندترین آنان برای مردم است. بخش بدانیم قاعدهٔ مهمی به تو می‌دهد: با «سَـ» و «سَوْفَ» فعل مضارع را به آینده می‌بری و ترجمه‌اش را با «خواهَ...» می‌گویی. الگوی صرف این درس هم برای «من» و «تو» است: أَفْعُل، تَفْعُل و تَفْعَلین. واژه‌نامهٔ درس ۱۹ واژه از دنیای شغل‌ها دارد و کنزالحکمة آن پنج حکمت از حضرت علی علیه‌السلام دربارهٔ عقل است. اول بخش‌ها را بخوان، بعد خودت جواب سؤال‌ها را حدس بزن و آخر با کلیک روی «دیدن جواب» چک کن.

هدف درس

۱

می‌گویی مکالمهٔ کلاس از جملهٔ معلم «دَرُسُ الْیَوْمِ حَوْلَ مِهْنَةِ الْمُسْتَقْبَلِ» چگونه شروع می‌شود و آرزوی هر یک از پنج دانش‌آموز چه بود.

۲

می‌نویسی حدیث «قالَ رَسولُ اللّٰهِ: خَیْرُ النّاسِ أَنْفَعُهُمْ لِلنّاسِ» را با ترجمه و مأخذ «کنزالحکمة درس سوم (نقل در کتاب عربی هشتم، ص ۳۸)».

۳

می‌سازی فعل آینده با چسباندن «سَـ» یا آوردن «سَوْفَ» به اول فعل مضارع و آن را با «خواهَ...» ترجمه می‌کنی.

۴

می‌ترجمی جمله‌های تمرین‌های کتاب مثل «أَنَا جُنْدیٌّ. أَرْفَعُ عَلَمَ وَطَنی إیران.» و زیر فعل مضارعشان خط می‌کشی.

۵

می‌شناسی واژه‌نامهٔ ۱۹ واژه‌ای درس را با جمع‌های مکسّرش: عَیْن ← عُیون، بَلَد ← بِلاد و مِهْنَة ← مِهَن.

۶

می‌خوانی پنج حکمت کنزالحکمةٔ درس از حضرت علی علیه‌السلام دربارهٔ عقل را و معنای هر یک را می‌گویی.

نکات کلیدی

  1. ★درس از یک کلاس شروع می‌شود؛ معلم می‌گوید «دَرُسُ الْیَوْمِ حَوْلَ مِهْنَةِ الْمُسْتَقْبَلِ» یعنی درسِ امروز دربارهٔ شغلِ آینده است و بعد می‌پرسد «أَیُّ مِهْنَةٍ تُحِبُّ؟» یعنی کدام شغل را دوست داری؛ همهٔ جواب‌ها با فعل مضارع ساخته شده‌اند (ص ۳۷).
  2. ★صادِق می‌گوید «أَنَا أُحِبُّ الزِّراعَةَ؛ أِلَنَّها عَمَلٌ مُهِمٌّ لِتَقَدُّمِ الْبِلادِ. سَوْفَ أَصیرُ مُهَنْدِساً» یعنی من کشاورزی را دوست دارم؛ زیرا کاری مهم برای پیشرفت کشورهاست. مهندس کشاورزی خواهم شد (ص ۳۷).
  3. ★راشِد برای علاقه‌اش به فروش کتاب به سخن پیامبر تکیه می‌کند: «اَلْکُتُبُ بَساتینُ الْعُلَماءِ» یعنی کتاب‌ها باغ‌های دانایان‌اند؛ کسی که با کتاب‌ها سروکار دارد، باغبانِ همین باغ است (ص ۳۷).
  4. ★قاسِم می‌گوید «سَأَصیرُ مُخْتَرِعاً وَ سَأَصْنَعُ جَدّاً جَدیداً» یعنی مخترع خواهم شد و اختراعی بسیار تازه خواهم ساخت؛ مَنْصور ورزش را دوست دارد و در فوتبال ممتاز بازی می‌کند؛ امین می‌گوید «أَنَا أُحِبُّ طِبَّ الْعُیونِ. سَوْفَ أَصیرُ طَبیباً لِخِدْمَةِ النّاسِ» یعنی من چشم‌پزشکی را دوست دارم. در خدمت مردم پزشک خواهم شد (ص ۳۷).
  5. ★عارِف هدف انتخاب شغل را «خِدْمَةُ النّاس» یعنی خدمت به مردم می‌داند؛ چون هر کدام از ما به دیگران نیاز داریم؛ حامِد هم می‌گوید «کُلُّ مِهْنَةٍ مُهِمَّةٌ وَ الْبِلادُ بِحاجَةٌ إلَی کُلِّ الْمِهَنِ» یعنی هر شغلی مهم است و کشور به همهٔ شغل‌ها نیاز دارد؛ نتیجهٔ معلم: باید به همهٔ شغل‌ها احترام بگذاریم (ص ۳۸).
  6. ★حدیث پایانی مکالمهٔ کلاس: «قالَ رَسولُ اللّٰهِ: خَیْرُ النّاسِ أَنْفَعُهُمْ لِلنّاسِ» یعنی بهترین مردم، سودمندترین آنان برای مردم است؛ مأخذ آن کنزالحکمة درس سوم است (ص ۳۸).
  7. ★صاحبان شغل‌ها در متن درس: اَلْمُدَرِّس (معلم)، اَلْخَبّاز (نانوا)، اَلشُّرْطیّ (پلیس)، اَلْحَلْوانیّ (شیرینی‌فروش)، اَلْمُمَرِّض (پرستار)، اَلْحَدّاد (آهنگر) و اَلْبائِع (فروشنده)؛ هر یک بخشی از زندگی روزمرهٔ ما را سر و سامان می‌دهد.
  8. ★قاعدهٔ بدانیم (ص ۳۸): اگر «سَـ» یا «سَوْفَ» را به اول فعل مضارع اضافه کنی، فعل فقط روی آینده می‌ایستد؛ در ترجمهٔ چنین فعلی از «خواهَ...» استفاده می‌کنیم؛ مثل «سَأَکْتُبُ» یعنی خواهم نوشت.
  9. ★«سَـ» به فعل می‌چسبد و «سَوْفَ» جدا نوشته می‌شود اما معنایشان یکسان است؛ «سَوْفَ أَصیر» و «سَأَصیر» هر دو یعنی خواهم شد و در متن کتاب هر دو شکل آمده است (ص ۳۶ و ۳۸).
  10. ★الگوی صرف فعل مضارع ۲ (ص ۳۹) دو ستون دارد: «أَفْعُل» برای «من» و «تَفْعُل، تَفْعَلین» برای «تو»؛ تو مذکر و تو مؤنث؛ مثال‌های کتاب از دنیای شغل‌ها آمده: نانوا می‌گوید «أَعْمَلُ» یعنی کار می‌کنم، پلیس می‌گوید «تَحْفَظُ الْأَمْنَ» و معلمِ شیمی می‌گوید «أَشْرَحُ الدَّرْسَ».
  11. ★در قرآن هم از همین الگو برای خبر دادن از آینده استفاده شده است: «سَنُرِیهِمْ آیاتِنا» یعنی آیات خود را به آنان نشان خواهیم داد؛ حرف «سَـ» چسبیده به فعل آمده و همان کار «سَوْفَ» را می‌کند (ص ۳۸).
  12. ★واژه‌نامهٔ درس (ص ۳۶) ۱۹ واژه دارد و پر از واژه‌های دنیای کار است: مِهْنَة، مُسْتَقْبَل، فَحَصَ، بَیْع، تَقَدُّم، تَهْیِئَة، خُبْز، رِیاضَة، صار و یَحْتاج.
  13. ★جمع‌های مکسّر واژه‌نامه: عَیْن ← عُیون، بَلَد ← بِلاد و مِهْنَة ← مِهَن؛ «آخَریْن» جمعِ «آخَر» یعنی دیگران است؛ «یَحْتاج» را همیشه با «إلی» ببین: «کُلُّ واحِدٍ مِنّا بِحاجَةٌ إلَی الْآخَریْن» یعنی هر کدام از ما به دیگران نیاز داریم.
  14. ★تمرین خانهٔ ص ۴۶ دو شکل از یک جمله را کنار هم می‌گذارد: یکی ماضی و یکی آینده با «سَـ» یا «سَوْفَ»؛ قبل از نوشتن شمارهٔ هر جمله زیر تصویر، فعل را پیدا کن و ببین به گذشته برمی‌گردد یا به آینده؛ نمونهٔ کتاب: «سَأَنْظُرُ إلَی الْبَیْتِ» خواهم نگریست در برابر «نَظَرْتُ إلَی الْبَیْتِ» نگریستم.

ادامهٔ این درس مخصوص اعضای آسان‌درس است

40٪ ابتدای هر درس رایگان است؛ اما عضویت در آسان‌درس هم رایگان است! وارد حسابت شو یا ثبت‌نام کن تا همهٔ درس‌ها، آزمونک‌ها و جمع‌بندی‌ها برایت باز شود.

عضویت رایگان است و فقط با شمارهٔ موبایل انجام می‌شود — کمتر از یک دقیقه!

جزوه را خواندی؟ حالا خودت را محک بزن!

آزمون ۲۵ سؤالی این درس — با توضیح هر جواب، نمره و ذخیرهٔ نمرهٔ تو. برای آزمون دادن باید با حساب خودت وارد شوی؛ عضویت رایگان است.

بزن بریم آزمون!

لینک‌های مرتبط

جزوهٔ عربی پایهٔ هشتم — صفحات ۳۵ تا ۴۶ کتاب — آسان‌درس

جزوهٔ درس ۳ از ۱۰